her bahar öncesinde**

Her yelkovan ilerleyişinde bir nota üflüyor zaman. Kimi pes, kimi tiz. Yokluklar karışıyor ezgilere, varlıklar son buluyor dizelerde... ve sen, her şeyi bir kenara bırakıp çok uzaklara gidiyorsun. Gidiyorsun ve arkana bile bakmıyorsun. Acı mı verir dönüp bakmak, ya kendine ya bıraktıklarına ? Hangisi daha acıdır ki hem zaten ? Gitmekler kalmaklar.. hangisi daha acıdır ? söylesene.

Turuncu yaprakların düştüğü bir yol hayal ediyorum ben sonra. Yolun iki tarafına toplanmış, sarı ve turuncu yapraklar. Karanlık bir gece. Sokak lambaları bile yanmıyor. Hep orada yürüyormuş gibi, hep gidişler, hep gidişler. Hep oradan gidiyorsun. Yoksa ben miyim o giden ? Bilmiyorum. Acı ama bilmiyorum. 

Hiç dumanlı bir fonda şarkı söyledin mi mesela ? Dinledin ama söyledin mi ? Duman göz kapaklarını yakarken hiç sessizliğe gömüldü mü kalbin ? Derinliklerinden gözlerine kadar acı akıttı mı ? Yüreğin, kafesinden kurtulmak istercesine göğsünü acıttı mı hiç ? 

Sen hiç insan olmaya çalıştın mı ? Ardında bıraktıkların için üzülmeye çalıştın mı hiç ? En azından vicdanını rahatlatmak için, bir nebze olsun açı çekmeye çalıştın mı ? Kendi karanlığında boğulmadan önce, uğraş verecek misin benliğini yaşatmak için ? Gözlerini kapattığında rahat uyumak için kaç koyun saydın geceler boyunca ? Yoksa o koyunları da mı bırakıp gittin ? 

Yağmur altında ıslanmayı sever misin ? Sevmessin sanırım. Makyajın akar. Geride bıraktıklarının yüreğinde bıraktığın yaşlar gelir aklına, sıkıntı verir. Gerçi bunları düşünüp sıkılır mısın ki sen hiç ? Boş ver düşünme bunları.. ama ıslan. Belki günahlarını temizlersin.

Eksikliklerle geçen ömrünü, telaşlı saatlerle tamamla. Telâş uğruna yaktığın gemileri sür kıyılara. Gerçi bu saatten sonra hangi liman kıyı olur ki sana?

__________________________________

ki sen...

Be Fri , First End :)

Hiç kimsenin hiç kimseyi sevmediği zamanlardı,
Kalbimize o zamanlar aşk gerçeği dolmamıştı.
Bir bütün gibi görünsek de, yalnızdık çoğu zaman,
Arkasına saklandığımız hayallerimiz solmamıştı.


Belki de bu kadar tamamlanmak uğrunaydı,
Onca zamandır çektiğimiz her acı..
Belki de yeniden doğmak uğrunaydı bunca zamandır,
Geriye bakıp özlediğimiz her anı.


Gerçekler olmasaydı,düşlerde kalmasaydı,
Özlenenler unutulunca kalır mıydık yan yana?
Büyük bir parçamız kalplerimizle birlikte,
Kalplerimiz her zaman avuçlarımızın içinde.


Bize ilham veren en büyük şey bitmeyecek sevgimiz iken,
Bazense piyanodan yükselen tiz bir nota.
Ne olursa olsun hayat başaramayacaksın hiç bir zaman,
Uçurumlar döşemeyi aramıza..

Sana şarkı yaptım bebeğim.