Bir Derin Hasret

Açık denizlerde yüzerken umutlarım,
Karaya vurmuş gerçeklerle son buldu rüyalarım.
Beni hayata bağlamışken bütün anılarım,
Kararttı gecelerimi en derin acılarım.


Hasretle,özlemle yandı yüreğim,
Korkuyla,şüpheyle baktı gözlerim.
En ıssız karanlıkta bile yollarını gözlerim,
Seni sensiz yaşarken geçer gider günlerim.


Seni varlığına inat yokluğunda severim,
Kalbindeki gerçeği düşünmeden özlerim.
Uyanınca mutluluğuma sebep olan düşlerim,
Kalbinde yer etmesemde bir ömür boyu beklerim.


Acıtsa da kalbimi bir gelişin..bir gidişin,
İnanç rüzgarlarıma takılıp sürüklenirim.
Her şeyi bir kenara bırakıp yeni bir başlangıç için,
Hep yanımda olman için dünyaları veririm.
________________________________________________

15' Ocak 2011 - Gülenay*

Bir Derin Hasret

Açık denizlerde yüzerken umutlarım,
Karaya vurmuş gerçeklerle son buldu rüyalarım.
Beni hayata bağlamışken bütün anılarım,
Kararttı gecelerimi en derin acılarım.


Hasretle,özlemle yandı yüreğim,
Korkuyla,şüpheyle baktı gözlerim.
En ıssız karanlıkta bile yollarını gözlerim,
Seni sensiz yaşarken geçer gider günlerim.


Seni varlığına inat yokluğunda severim,
Kalbindeki gerçeği düşünmeden özlerim.
Uyanınca mutluluğuma sebep olan düşlerim,
Kalbinde yer etmesemde bir ömür boyu beklerim.


Acıtsa da kalbimi bir gelişin..bir gidişin,
İnanç rüzgarlarıma takılıp sürüklenirim.
Her şeyi bir kenara bırakıp yeni bir başlangıç için,
Hep yanımda olman için dünyaları veririm.
________________________________________________

15' Ocak 2011 - Gülenay*

Nedensiz sorgusuz bir rüya gözlerimde !

Bugüne kadar duygusallığımın bedeli olarak o kadar çok şey kaybettim ki.. O kadar yani. Çok güzel fırsatlar,değer verilesi insanlar,paralar,pullar,iş,güç,vs vs.. Ama hiç biri son 2 sene de kaybettiklerim kadar acı vermedi bana. Duygusal anlamda çektiğim acı hiç bir acıya benzemedi yıllar boyunca. En zayıf noktam orası diye mi bilmiyorum, hep oradan vurdular beni. Hep dedim değişeceğim, hepsinin üstesinden geleceğim. Ama açıkçası pekte başarılı olamadım. Hayatım boyunca hep birileri için kendimden ödün verdim, arkasına bile bakmadan gitmelerini izledim,ağladım,sızladım,gururumu hiçe saydım. Hep yaptım bunları evet. Ama yaşadıklarımın getirdiği yorgunluk bende öyle bir şeyler değiştirdi ki , bu değişime ben bile inanamadım. En çok değer verdiğim insanların gitmeleri bile koymadı bana. Çok yorulmuştum çünkü. Hala da öyleyim. Bir adım atmaya bile mecalim yok.Özledim evet, inkar etmiyorum bunu. Ama yorgunluğum özlemlerimden çok daha fazla. Hayat gelecekte neler getirecek hiçbir fikrim yok ama benim bundan sonra bildiğim tek şey, bir beni bildiğimdir. Hala değer verdiğim insanlar , bazı istisnalarım var ama onlardan gerisi koyver gitsin. Böyle yani.

"Siyah beyaz düşlerimde seni hatırlarım,
Bomboş ellerimde seni duyumsarım,
Sensiz gecelerde sensiz ağlarım,
Sonsuz gecelerde sensiz ağlarım.."

Yaktırma gemileri**

Niye yalan söyleyeyim ki ? Özledim. Hemde deliler gibi özledim. Çok acı bir özlem bu. Bütün gemileri yaktırıp,yelkenleri indirtecek kadar hemde. Ama şunu keşfettim. Arada bir geliyor bu özlem ateşleri. Her zaman değil. Dayanılmayacak gibi değil yani. Yada dayanılmayacak gibi. Bilmiyorum ya. Çok çok fazla özledim sadece bunu biliyorum. Bilmek istediğim bir şey var. Acaba o da benim gibi özledi mi ? Neyse düşünmüyorum. Yine kaptırdım. Bys.


"I missed your laught,i missed your smile,i missed everything about you."
Wish you were here. 

Düşler Artık Şarkılarda Kalmış

Eskisi gibi içimde,yanımda,canımda,düşlerimde yoksun artık. Sadece şarkılarda kaldın. İçinde "düş" geçen tüm şarkıları dinleyerek yaşatmaya çalışıyorum seni. Neden hala yaşatmaya çalışıyorum onu da bilmiyorum ama gönlümün bir fikri vardır elbet bu konuda. O kadar kızgınlık o kadar acı o kadar hayal kırıklığı sadece sen uzaktayken beynimde dolanıyorlar. Sen yanımda olduğun zaman hele ki kokun ciğerlerime dolduğu zaman hepsi rüzgarda uçuşan toz parçacıkları gibi dağılıyorlar. Seni yanındayken özlemle beklemekte bir meziyet , küçümsememek lazım. Zaten en zoru değil midir sevdiğini yanındayken özlemek ? Nefes kadar yakın olup, bir asır kadar uzak olmak. Neyse bırakalım bunları bekleyelim işte...    

- Gölge etme başka ihsan istemem -

Unutmak zorunda olduğum kişileri, unutmak istemesem asla unutamam. Hayatımda yediğim en büyük kazığı atmış olsa bile. İçimden gelmesi lazım gerçekten. Hiç bir umudum,hiç bir lafım kalmamış olması lazım. İçimde ona haykırdığım sitemler olmaması lazım. Hepsinden vazgeçmiş olmam lazım. Ama bunlar lafta değil gerçekten içimden geliyor olması lazım. Kimler ve neler için başardım bunu bugüne kadar. Gerçi bu derece hayatımdan çıkartmam gereken çok fazla kişi olmadı. Çok fazla kim tutamadığım için hep affettim. Bazen mesafemi korudum bazen koruyamadım. Ama yine de hayatımda fazla etkileri olmayan insanlardı bunlar. Ama yıllardır tanıyıp,tüm inancımla bağlandığım birisi beni hüsrana uğrattığı zaman unutmak,silmek gerçekten çok zor oluyor. Her şeyden önce kabullenemiyorum,hazmedemiyorum. Duygu patlamaları yaşıyorum,içime atıyorum,pesimist oluyorum. Ama bu günlerde öyle bir hale geldim ki içimde sinirden başka bir duygu taşıyamıyorum kolay kolay. Öyle bir sinirliyim ki.. Duygularım geçti,sinirim de geçecek. Geriye bir tek sen kalıyorsun geçmesi gereken. Uyanmam lazım bu düşten. Evet unutmam lazım biliyorum ama dediğim gibi henüz içimden gelmiyor. Ama çok az kaldı inan. 


Özlemeyeceğim seni. İnan bana özleteceğim özlendiğini bildiğin günleri !