Sen(sizlik)le Sonsuzlukta /...

-Rüyamda seni gördüm yine. Sürekli aklımdasın ,aksi ne mümkün ki zaten ? Sesini de duydum rüyamda. Hatta kokunu bile hissettim. O kadar özlemişim.. o kadar ! Halbuki emindim ben. Özlemeyecektim. Adını bile anmayacaktım. Hiç olmamışsın gibi olacaktı. 


Bu kadar uzun süre seni görmemeye hiç alışık değilim. İçimde özlemin, dilimde keşkelerle hep sen varsın aklımda. Sensizliğe bile bağlandım. İçimden çıkıp gidersin korkusu yüzünden, beynimden bir an bile atamıyorum seni. Görmeden, sesini duymadan, kokunu almadan, ne yapıp ediyorsun bilmeden her gün seviyorum seni. Her geçen gün daha da çok.. Her gece düşlerimde, sessizliği yırtan çığlıklarımla bağırıyorum sensiz sokaklara. Yokluğun o kadar çok benimle ki korkuyorum ya görürsem diye. Hem yanımda istiyor, hemde deli gibi korkuyorum. Öylesine bir çelişki, öylesine bir sevgi ki bu. Olmuyor işte, yoksun sonuçta. Ama olsun. Yoksun diye sevmeyecek miyim seni ? Sırf yoksun diye kokun gelmeyecek mi burnuma, en sızlatanından. Sensizlik bile , sırf "seninle" ilgili olduğu için o kadar güzel ki.. 


En çokta ellerini özledim. 


Ama biliyorum bir gün mutlaka karşılaşacağız. Söz vermiştin bana. " Yaşlanıp saçlarımıza aklar düştüğünde bile yan yana olacağız" diye. Umut işte. 

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa, sensizliğin bir adı olur bir anlamı olur belki... 


Bir düş düştü elimden yere,unufak oldu.
Onlar erdi muradına,biz kerevet bulamadık.
Aşkımız, iki gözlüklünün öpüşme çabasıydı. Gözlükleri çıkarmak hiç aklımıza gelmedi...

Düşler güzel olsa da bazen uyanmak gerekir.

En fazla ne kadar uçuk hayaller kurabiliriz acaba ? Şahsen ben bu ara çıtayı biraz zorladım. Gerçekliği kaybedince hayallerle yaşar oldum. Hayal etmeyi bırakıp normal hayata dönünce yaşanan o acı çok zor olsa da hayal kurmak o kadar güzel ki.. 


Hayatımızın kurduğumuz en güzel hayallerden bile daha güzel olması dileğiyle diyorum ve yazımı burada bitiriyorum.

Ama Bu Şarkı Gerçekten Beni Anlatıyor =)

Öyle zamanlar da öyle şarkılar duyuyorum ki işte bu ya diyorum ! Son favorim Eylem Aktaş - Söyleyemedim. Ama nasıl beni anlatıyor demem ki şu sözlere bak :

"Şarkılar yazdım sana okuyamadım,

Şiirler yazdım sana okuyamadım

Hep yanımdaydın oysa dokunamadım.."

Bu beni anlatmasın da ne anlatsın ? Karşımda duruyor,kulağımda kulaklık ve ona yazdığım şarkıyı dinliyorum,gözlerinin içine bakıyorum ama o duymuyor,ne dinlediğimi bilmiyor. Hiçbir şeyden haberi yok. Olsa iyi mi olur ? Hayır tabi ki. Daha ben bile ne düşünmem gerektiğini bilmezken onun bunları bilmesi her şeyi o kadar zora sokar ki.. Varsın geçsin günler böyle düşünceli düşünceli. Bize de bir gün kader güler İnşallah.. :)

Düşler Artık Şarkılarda Kalmış

Eskisi gibi içimde,yanımda,canımda,düşlerimde yoksun artık. Sadece şarkılarda kaldın. İçinde "düş" geçen tüm şarkıları dinleyerek yaşatmaya çalışıyorum seni. Neden hala yaşatmaya çalışıyorum onu da bilmiyorum ama gönlümün bir fikri vardır elbet bu konuda. O kadar kızgınlık o kadar acı o kadar hayal kırıklığı sadece sen uzaktayken beynimde dolanıyorlar. Sen yanımda olduğun zaman hele ki kokun ciğerlerime dolduğu zaman hepsi rüzgarda uçuşan toz parçacıkları gibi dağılıyorlar. Seni yanındayken özlemle beklemekte bir meziyet , küçümsememek lazım. Zaten en zoru değil midir sevdiğini yanındayken özlemek ? Nefes kadar yakın olup, bir asır kadar uzak olmak. Neyse bırakalım bunları bekleyelim işte...    

Sigara Dumanından "O" Yapmanın Bir Anlamı Olmalı

Beni zehirleyen her şeyde olduğu gibi, sigaramın dumanında bile "O" var. Düşlerimde,hayallerimde,gerçeğimde,hayatımda,anılarımda,yanımda.. Kısacası her şeyde ! O benim için her yerde. Sigarayı bıraktığım gün "o"nu da bırakıcam söz !

- Gölge etme başka ihsan istemem -

Unutmak zorunda olduğum kişileri, unutmak istemesem asla unutamam. Hayatımda yediğim en büyük kazığı atmış olsa bile. İçimden gelmesi lazım gerçekten. Hiç bir umudum,hiç bir lafım kalmamış olması lazım. İçimde ona haykırdığım sitemler olmaması lazım. Hepsinden vazgeçmiş olmam lazım. Ama bunlar lafta değil gerçekten içimden geliyor olması lazım. Kimler ve neler için başardım bunu bugüne kadar. Gerçi bu derece hayatımdan çıkartmam gereken çok fazla kişi olmadı. Çok fazla kim tutamadığım için hep affettim. Bazen mesafemi korudum bazen koruyamadım. Ama yine de hayatımda fazla etkileri olmayan insanlardı bunlar. Ama yıllardır tanıyıp,tüm inancımla bağlandığım birisi beni hüsrana uğrattığı zaman unutmak,silmek gerçekten çok zor oluyor. Her şeyden önce kabullenemiyorum,hazmedemiyorum. Duygu patlamaları yaşıyorum,içime atıyorum,pesimist oluyorum. Ama bu günlerde öyle bir hale geldim ki içimde sinirden başka bir duygu taşıyamıyorum kolay kolay. Öyle bir sinirliyim ki.. Duygularım geçti,sinirim de geçecek. Geriye bir tek sen kalıyorsun geçmesi gereken. Uyanmam lazım bu düşten. Evet unutmam lazım biliyorum ama dediğim gibi henüz içimden gelmiyor. Ama çok az kaldı inan. 


Özlemeyeceğim seni. İnan bana özleteceğim özlendiğini bildiğin günleri ! 

"Düş"

Bir düşüm vardı düşüncelerimden taşıp gönlüme kadar uzanan. Düşünmek bile yeterken kalpte hissetmek bir başka olmuştu. Hisler yalan olamazdı ki.. Düşüncelerden düşlere derken aklımı,kalbimi,her zerreyi doldurdu. Belki yanlıştı,saçmaydı,imkansızdı ama oldu. Olmaması için uğraştıkça daha da çok oldu. Hayatımın her yerinde varken başka türlüsü çok çok zordu. Unutmak için her şeyden vazgeçmem gerekirdi. Hayatımda ki her yerden silmem gerekirdi. Bunu yapacak ne gücüm var ne isteğim. Ama öyle de böyle de olmuyor. Hiç bir türlü olmuyor. Kendi kendimi bitirmekten başka hiç bir şey olmuyor. Acıtıyor,kanatıyor,bitiriyor,tüketiyor. Bitsin bu kabus. Bitsin her şey. Artık ne olur bitsin !