Bu sefer gerçekten ama gerçekten söz **

Hayat bazen kabustur. Bazen güzel bir düş gibidir. Bazense uyandığında hatırlayamadığın sıradan bir rüya.. Kabusları sevmeyiz,hep güllük gülistanlık bir hayat yaşamak isteriz. Ama bazen yaşadığımız kötü şeylerin bile bir nedeni olduğunu hiç düşünmeyiz. Pollyanna gibi davranma derler böyle dediğimde ama gerçekten hayatta her şeyin bir sebebi var. Her şerde bir hayır oluyor gerçekten de. Her şey geçer,gider,unutulur,unutulmasını istediğimiz kadar unuturuz,istemediğimiz kadar bizimle var olur. Böyle böyle bir şeyler . Neyse işte. Gerçek hayatta bile beni kabustan uyandırdığın için çok teşekkür ederim Allah’ım. Bu sefer gerçekten söz :)

Her seçiş bir vazgeçiştir derler. Vazgeçiş olsa bile İnsanın seçme hakkı olması büyük şans. İnanın çok büyük şans.  

Bu Saatten Sonra Anca Ekim'e !

Bir insana karşı hayatınız boyunca yaptığınız bütün doğruları götüren tek bir yanlışınız varsa , yapacak hiçbir şey yoktur artık. Ağzınızla kuş tutsanız da işe yaramaz o saatten sonra. Hele ki dediği şeylerde doğruluk payı olduğu biliyor fakat bunları söyleyebilmiş olmasını bırak düşünebilmesine kızıyorsanız gerçekten yapacak hiçbir şey kalmamıştır. Geçmişe bir perde çekmenin zamanı gelmiş. İnsafsızlığın,gaddarlığın,kalleşliğin vakti gelmiş demektir. Sürekli hata yaptığı halde tek bir doğrusuyla tapılan insanlar gibi olmanın vakti gelmiş demektir. Hep derdim: "Varsın hayat gelsin bildiği gibi" diye. Hayır efendim ! Yok öyle şey. Artık hayat istediğimiz gibi gelip istediğimiz gibi gidecek. Gelenlerin de gidenlerin de Ekim'e(!) kadar yolu var. Hadi bakalım. 

Sigara Dumanından "O" Yapmanın Bir Anlamı Olmalı

Beni zehirleyen her şeyde olduğu gibi, sigaramın dumanında bile "O" var. Düşlerimde,hayallerimde,gerçeğimde,hayatımda,anılarımda,yanımda.. Kısacası her şeyde ! O benim için her yerde. Sigarayı bıraktığım gün "o"nu da bırakıcam söz !

Ben Seversem Sen Bahanesin

Bazen acı çekmeyi kendimize öyle bir hobi olarak benimseriz ki çoğu zaman ne için üzülüp bunalıma girdiğimizi anlamayız bile. Bunun nedenini çok düşünür oldum son zamanlarda. Galiba güzel bir fikrim var bu konuda artık. Gönül işleriyle alakalı bir hüzünse bu eğer ya platonik aşklardan,ya imkansızı istemekten, yada büyük bir ihanetten geçer bunun nedeni. Ama bunlardan hariç öyle bir şey var ki içler acısı bir durumdur. Acı çekmeye alışınca insan ne için yada kimin için acı çektiği hiç önemli değildir. Sırf acı çekmek için birisinin aşkına aşık oluruz. O kişinin çok büyük bir rolü yoktur bu mevzuda. Sadece ortak anılar ve geçmiş olsun hatta bunlar da olmasın arada hoşnut bir muhabbet olsun yeter. Onun aşkına aşık olup acı çekmeyi yeğleriz. Bazen güzeldir bu. Sigaraya olan bağımlılık gibidir. İstersek bırakabileceğimizi biliriz fakat bırakmak istemeyiz. Tutkudur. Güzeldir. Candır. Ama çok yıpratır. En iyisi mi ondan bir an önce kurtulmak gerekir. Hayat güzel,yaşamak güzel. Ne gerek var böyle şeylere dimi.. :)

- Gölge etme başka ihsan istemem -

Unutmak zorunda olduğum kişileri, unutmak istemesem asla unutamam. Hayatımda yediğim en büyük kazığı atmış olsa bile. İçimden gelmesi lazım gerçekten. Hiç bir umudum,hiç bir lafım kalmamış olması lazım. İçimde ona haykırdığım sitemler olmaması lazım. Hepsinden vazgeçmiş olmam lazım. Ama bunlar lafta değil gerçekten içimden geliyor olması lazım. Kimler ve neler için başardım bunu bugüne kadar. Gerçi bu derece hayatımdan çıkartmam gereken çok fazla kişi olmadı. Çok fazla kim tutamadığım için hep affettim. Bazen mesafemi korudum bazen koruyamadım. Ama yine de hayatımda fazla etkileri olmayan insanlardı bunlar. Ama yıllardır tanıyıp,tüm inancımla bağlandığım birisi beni hüsrana uğrattığı zaman unutmak,silmek gerçekten çok zor oluyor. Her şeyden önce kabullenemiyorum,hazmedemiyorum. Duygu patlamaları yaşıyorum,içime atıyorum,pesimist oluyorum. Ama bu günlerde öyle bir hale geldim ki içimde sinirden başka bir duygu taşıyamıyorum kolay kolay. Öyle bir sinirliyim ki.. Duygularım geçti,sinirim de geçecek. Geriye bir tek sen kalıyorsun geçmesi gereken. Uyanmam lazım bu düşten. Evet unutmam lazım biliyorum ama dediğim gibi henüz içimden gelmiyor. Ama çok az kaldı inan. 


Özlemeyeceğim seni. İnan bana özleteceğim özlendiğini bildiğin günleri !